donderdag 30 januari 2014

Verlengstuk

Gedichtendag mag niet zomaar voorbijgaan zonder dat ik er zelf een schrijf!
Het is een ode aan elk van mijn twee lieve schatjes:



Verlengstuk

Losgeknipt, maar onlosmakelijk verbonden blijven wij
Jullie eigen onderdelen en ledematen, maar toch een verlengstuk van mij

Meer waard dan al mijn materieel bezit bij elkaar,
maken jullie me plots heel kwetsbaar

Af en toe maak je me wakker in de nacht,
maar smelt ik eens je naar me lacht

Jullie knuffelen is mijn favoriete bezigheid,
op zoek naar trekjes van erfelijke herkenbaarheid

Onze harten spreken dezelfde taal
Onze herinneringen vertellen hetzelfde verhaal 

Laat ons nog vele dromen delen
en samen lachen, wenen en spelen
 
Enkele rimpels en grijze haren verschenen sinds jullie gekomen zijn,
maar ik ben zo trots dat ik jullie mama mag zijn!



OPROEP

Iedereen heeft een passie nodig. Al is dat nu muziek, toneel, sport, koken, breien of bloggen, het geeft je een doel. Een manier om even je hoofd vrij te maken van de dagelijkse beslommeringen.
Om je inspiratie te vinden, kijk je in je directe omgeving, in je belevingswereld.

Tom heeft zijn passie gevonden in fotografie. Meer zelfs, het is zijn medicijn geworden. Aangezien zijn belevingswereld zich vorig jaar in ziekenhuizen afspeelde, heeft hij vooral op deze onfortuinlijke plek zijn foto's genomen. Ze spreken werkelijk boekdelen en schreeuwen om gebundeld te worden. Dat is zijn nieuwe doelstelling geworden: een fototentoonstelling en een fotoboek. De opbrengst ervan gaat naar enkele doelen die hem nauw aan het hart liggen:

- Fonds voor onderzoek naar kanker en zwangerschap: Tom zijn vrouw overwon kanker als kind, maar het keerde terug toen ze zwanger was. Hun verhaal kan je best volgen op zijn blog Ik heb jou lief.
- Speelgoedkoffers voor de afdeling Intensieve Zorgen Pediatrie van UZ Gent, een plek waar we ook menige tranen hebben gelaten, maar waar we met de glimlach mochten vertrekken. De mensen werken daar dag en nacht om je kind te redden en organiseren dan nog benefieten om wat geld in te zamelen voor speelgoed.
- Zonnedekens: maandelijks komt een groep dames en heren samen om dekens en knuffels te breien. Deze brengen ze op regelmatige basis naar het kinderziekenhuis van UZ Gent. Dat zo'n deken magisch genezende krachten bezit, kan Lenn bevestigen!

Help Tom zijn droom te realiseren:


Dit is geen uitnodiging voor een spelletje op Facebook, of een 'like' van een commerciële instelling, maar een warme oproep voor een goed doel!
Je kan stemmen via deze link: 

Stem voor Tom!

Dankjewel!

donderdag 23 januari 2014

Quality Time

Onlangs had ik het over de kostbaarheid van tijd. Daarom is er af en toe nood aan kwali-tijd! Na een turbulent 2013, waren de voornemens na het aftellen van 10 naar 1 makkelijk gemaakt: genieten van elk mooi moment!

Iedereen heeft wel zo'n lijst met zowel haalbare als onrealistische dingen die je nog eens wil doen in je leven. Laat ik nu toevallig de koningin der 'to do'- lijstjes zijn. Na de gebeurtenissen van afgelopen jaar, is deze lijst miraculeus uitgebreid... Het werd hoogtijd om er een uit te kiezen en aan te pakken! 

Deze staat intussen met veel plezier aangevinkt: 
- een citytrip naar New York :-)


donderdag 9 januari 2014

Tijd

Vorige week kocht ik voor mijn oudste zoontje een puzzel met een klokje erop. Vince draait aan de wijzers dat het een lieve lust is. Spelenderwijs laat ik hem kennismaken met het gegeven 'tijd'. Sinds kort is bij hem ook de waarom-fase begonnen. Bij de minste onduidelijkheid haalt hij het vraagteken boven. Niet dat ik het erg vind. Het is boeiend om hem zo te zien ontwikkelen. Ik maak er dan ook altijd mijn werk van om hem het gepaste antwoord te bezorgen. 
Onlangs zaten we in de auto te wachten voor de rode verkeerslichten. De auto's die links voorgesorteerd stonden, kregen een groen pijltje en sloegen af. "Is toch rood mama?" Ik leg hem uit dat zij aparte lichten hebben om te volgen. En daar is de voorspelde "Waalom?". 
Niet altijd even makkelijk, zeker niet als het om natuurverschijnselen gaat ofzo... Gelukkig zijn daar dan de moderne encyclopedieën zoals Wikipedia ter assistentie :-)
Maar op een gegeven moment baten zelfs deze luxe hulpmiddelen niet. Tijdens zijn gecontroleerde draaibewegingen aan de wijzers van het klokje, kijkt hij op, trekt een bedenkelijk gezicht en vraagt "Waalom is da?". Tja waarom is er de tijd? 



De tijd kan soms niet vlug genoeg gaan. Als je op een uitslag van een onderzoek wacht, lijken seconden eeuwig te duren. Andere keren zou een dag uit meer dan 24 uren mogen bestaan. Zeker wanneer ik mijn 'to do'- lijstje bekijk... Zo ook tijdens het bekijken van je favoriete serie. Als de aftiteling verschijnt, ben je teleurgesteld dat het uur alweer is voorbij gevlogen.
Als je je kind daarentegen ziet vechten voor zijn leven, kan je elke miliseconde horen overgaan. Hier ben je zelfs geneigd om de tijd in 1 keer een stuk terug te draaien, om de dingen die deze toestand veroorzaakten ongedaan te maken. Een gevangene die de muur heeft volgeschreven met streepjes zal dezelfde mening zijn toegedaan.

Tijd kan ook blijven stilstaan. Er zijn genoeg voorbeelden van slachtoffers van een dodelijk ongeval waarbij het polshorloge is stilgevallen op het moment van het ongeval. Voor hun familie blijft de tijd ook stilstaan, wanneer ze het slechte nieuws te horen krijgen.
Als je in de verloskamer van de materniteit komt, springt een grote klok direct in het oog. Het eerste dat een vroedvrouw bekijkt als het kindje er gezond en wel is uitgefloep? Juist, het precieze uur van de geboorte, om daarna te pronken op menig geboortekaartje. En zoals we komen op een uur, gaan we ook zo. Als hij bij zijn patiënt geen hartslag meer voelt, kijkt de dokter onmiddellijk op zijn horloge, voorafgegaan van de woorden 'tijdstip van overlijden'.

Hoe we tijd ook aanvoelen of bekijken... We kunnen er niets aan veranderen. De mensheid heeft al vaak gefantaseerd over reizen in de tijd, maar dit zal een fantasie blijven. Het klokje blijft tikken, wat er ook gebeurt.
Deze uitleg heb ik mijn zoontje bespaard. Ik heb me er voor 1 keer gemakkelijk vanaf gebracht met een simpele "omdat het nu eenmaal zo is". Hij was er gelukkig mee voldaan. En zo moeten we tijd ook leren bekijken. Komt wat er komt.