donderdag 9 januari 2014

Tijd

Vorige week kocht ik voor mijn oudste zoontje een puzzel met een klokje erop. Vince draait aan de wijzers dat het een lieve lust is. Spelenderwijs laat ik hem kennismaken met het gegeven 'tijd'. Sinds kort is bij hem ook de waarom-fase begonnen. Bij de minste onduidelijkheid haalt hij het vraagteken boven. Niet dat ik het erg vind. Het is boeiend om hem zo te zien ontwikkelen. Ik maak er dan ook altijd mijn werk van om hem het gepaste antwoord te bezorgen. 
Onlangs zaten we in de auto te wachten voor de rode verkeerslichten. De auto's die links voorgesorteerd stonden, kregen een groen pijltje en sloegen af. "Is toch rood mama?" Ik leg hem uit dat zij aparte lichten hebben om te volgen. En daar is de voorspelde "Waalom?". 
Niet altijd even makkelijk, zeker niet als het om natuurverschijnselen gaat ofzo... Gelukkig zijn daar dan de moderne encyclopedieën zoals Wikipedia ter assistentie :-)
Maar op een gegeven moment baten zelfs deze luxe hulpmiddelen niet. Tijdens zijn gecontroleerde draaibewegingen aan de wijzers van het klokje, kijkt hij op, trekt een bedenkelijk gezicht en vraagt "Waalom is da?". Tja waarom is er de tijd? 



De tijd kan soms niet vlug genoeg gaan. Als je op een uitslag van een onderzoek wacht, lijken seconden eeuwig te duren. Andere keren zou een dag uit meer dan 24 uren mogen bestaan. Zeker wanneer ik mijn 'to do'- lijstje bekijk... Zo ook tijdens het bekijken van je favoriete serie. Als de aftiteling verschijnt, ben je teleurgesteld dat het uur alweer is voorbij gevlogen.
Als je je kind daarentegen ziet vechten voor zijn leven, kan je elke miliseconde horen overgaan. Hier ben je zelfs geneigd om de tijd in 1 keer een stuk terug te draaien, om de dingen die deze toestand veroorzaakten ongedaan te maken. Een gevangene die de muur heeft volgeschreven met streepjes zal dezelfde mening zijn toegedaan.

Tijd kan ook blijven stilstaan. Er zijn genoeg voorbeelden van slachtoffers van een dodelijk ongeval waarbij het polshorloge is stilgevallen op het moment van het ongeval. Voor hun familie blijft de tijd ook stilstaan, wanneer ze het slechte nieuws te horen krijgen.
Als je in de verloskamer van de materniteit komt, springt een grote klok direct in het oog. Het eerste dat een vroedvrouw bekijkt als het kindje er gezond en wel is uitgefloep? Juist, het precieze uur van de geboorte, om daarna te pronken op menig geboortekaartje. En zoals we komen op een uur, gaan we ook zo. Als hij bij zijn patiënt geen hartslag meer voelt, kijkt de dokter onmiddellijk op zijn horloge, voorafgegaan van de woorden 'tijdstip van overlijden'.

Hoe we tijd ook aanvoelen of bekijken... We kunnen er niets aan veranderen. De mensheid heeft al vaak gefantaseerd over reizen in de tijd, maar dit zal een fantasie blijven. Het klokje blijft tikken, wat er ook gebeurt.
Deze uitleg heb ik mijn zoontje bespaard. Ik heb me er voor 1 keer gemakkelijk vanaf gebracht met een simpele "omdat het nu eenmaal zo is". Hij was er gelukkig mee voldaan. En zo moeten we tijd ook leren bekijken. Komt wat er komt.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen