woensdag 16 juli 2014

100 Happy Days Challenge: part 9/10

Day 81: Finally the big D&G-weddingday!!! Logischer was een klassieke foto van het bruidspaar geweest, maar een bruid aan de pinautomaat is veel grappiger :-)

Day 82: Kan je het woord 'nagenieten' in de mond nemen als je met een houten kop rondloopt? Het is wel genieten van de trouwgoodiebag! Dit mag een nieuwe traditie worden als je 't mij vraagt :-)))

Day 83: Mijn buddy in stofferige tijden. Hier in volle actie!

Day 84: Dierenprints zijn helemaal in. Aan bovenstaand idee ga ik niet meedoen, wel mega grappig toch? #dierenvriendin

Day 85: Het heeft lang geduurd vooraleer die Rode Duivels nog eens op het toneel verschenen. En hoe :-))

Day 86: Alles wat je zelf doet, doe je meestal beter...

Day 87: Wijze woorden om te onthouden!

Day 88: two cuties gespot!

Day 89: De Schaapstal in Gent is dé ideale stek voor een drink stop met kids  #flyingElmo

Day 90: "Wie gaat er met mij voetballen?", vroeg Vince tijdens de bbq met vrienden. "Ik moet wel de winnaar zijn.", voegde hij er nog vlug aan toe ;-)

100 Happy Days Challenge: part 8/10

Day 71: Mijn prairietuin begint in actie te schieten :-)

Day 72: Altijd fan geweest van Hema. Van zo'n verpakkingen wordt ik vrolijk! #thinkingoutofthebox

Day 73: Rarara... Wie is wie? Tip: ik zit er niet bij ;-)

Day 74: Ik zou voor elke gelegenheid een picknickpakket samenstellen. Zeker voor Vince zijn eerste schoolreis! (is het trouwens normaal om hiervoor zenuwachtig te zijn???)

Day 75: De beste remedie om zomerkriebels te voelen: genieten van het weelderig kleurenpalet in een bloemenwinkel.

Day 76: Bij een 'culinaire wandeltocht' horen eten en drinken, verdoken kerkwegels in het groen en diepgaande gesprekken met vrienden.

Day 77: Kinderarbeid is bij wet verboden. Maar er bestaat voor alle werkmateriaal een mini versie, dan mag het toch?

Day 78: Lenn zijn haar knippen is geen sinecure. De kapster van dienst heeft daar goede trucjes voor :-)

Day 79: Eens het examen fotografie erop zit, is het tijd voor een terrasje, uiteraard!

Day 80: Aan de vooravond van een trouwdag, hou ik me graag bezig met het inpakken van enkele cadeaus :-)

Open brief

Tanix Jex-Blake, een vrouw uit Sherwood Park, postte gisteren deze foto, gevolgd door een mooie boodschap...


"This is an open letter to the 2 guys and 1 girl who decided to skip work today in Sherwood Park where they were building a house, but instead decided to come to Alberta Beach to relax in the sun, enjoy the water and some beers.
I'm sorry if my first attempt at sun tanning in a bikini in public in 13 years "grossed you out". I'm sorry that my stomach isn't flat and tight. I'm sorry that my belly is covered in stretch marks. I'm NOT sorry that my body has housed, grown, protected, birthed and nurtured FIVE fabulous, healthy, intelligent and wonderful human beings. I'm sorry if my 33 year old, 125 lb body offended you so much that you felt that pointing, laughing, and pretending to kick me. But I'll have you know that as I looked at your 'perfect' young bodies, I could only think to myself "what great and amazing feat has YOUR body done?". I'll also have you know that I held my head high, unflinching as you mocked me, pretending that what you said and did had no effect on me; but I cried in the car on the drive home. Thanks for ruining my day. It's people like you who make this world an ugly hateful place. I can't help but feel sorry for the women who will one day bear your children and become "gross" in your eyes as their bodies change during the miraculous process of pregnancy. I can only hope that one day you'll realize that my battle scars are something to be proud of, not ashamed of."

Laat het een voorbeeld zijn voor elke moeder die zich schaamt voor haar tijgerstreepjes (zoals ik ze noem). Hup in die bikini and hit the beach girls!!!

"Geen haat in de wereld is sterker dan de liefde van ons voor elkaar"

Ik kan de slaap niet vatten. Ondanks de vele kilometers wandelen en de tientallen meters zwemmen, lukt het niet om in slaap te vallen. Mijn armen en benen zijn moe van de zalig actieve vakantiedag, maar in mijn hoofd spookt de krantenkop die ik vandaag las. "Niemand verdient wat wij nu meemaken. Zelfs niet die mensen die onze kinderen uit de lucht schoten." Zo'n kop haalt je direct uit je vakantieroes. Net voor het slapengaan lees ik traditiegetrouw nog vlug even alle nieuwsfeiten op mijn smartphone. Maar zo'n kop geeft je zo'n mokerslag dat je even naar adem moet happen. Het is sterker dan mezelf en ik duw m'n duim op de zin, waarna het artikel opent. Ik maak direct kennis met drie lieve gezichtjes en vrees het ergste. Een gezin uit Australië is hun drie kinderen kwijt door een laffe, gevoelloze en zinloze daad. Ik zoek vooral een verklaring voor de meest edelmoedige zin ooit. Mijn sterk empathisch gevoel haalt de bovenhand en dikke tranen borrelen op als ik stuit op het volgende: 'Onze pijn is intens en hardvochtig, maar geen haat in de wereld is sterker dan de liefde van ons voor elkaar.' Mijn bewondering voor deze onbaatzuchtigheid maakt me nederig. Hoe kan een mens zoiets te boven komen?? Ik hoop dat het hen ooit lukt.
En dit is nog maar één van de verhalen rond de neergeschoten vlucht. Weer een zwarte datum in de geschiedenis. Je zal je ook blijven herinneren waar je was, toen je het nieuws vernam. 
Van de actualiteit wordt je tegenwoordig sowieso niet vrolijk. Zo vrezen dagelijks duizenden mensen voor hun leven in Syrië en Israël. En waarvoor allemaal?
Ik probeer iets te doen wat veel papa's en mama's ter wereld niet meer kunnen: mijn gedachten verzetten op morgen, weer een leuke dag genieten van mijn gezinnetje. En val uiteindelijk toch in slaap.

Opgedragen aan Evie, Mo en Otis, en alle andere kindjes die ooit het leven lieten door zinloos geweld.
(Foto Buitenlandse Zaken van Australië)

dinsdag 15 juli 2014

100 Happy Days Challenge: part 7/10




Day 61: Vince mag naar zijn allereerste verjaardagsfeestje. Zijn snoet doet verraden dat hij er zin in heeft :-)

Day 62: Election Day. Niet iedereen vindt het leuk, maar ik voel het als stemrecht ipv stemplicht. En dan hopen dat ze er iets goeds mee gaan doen... #sonaive

Day 63: De aandachtige volger heeft het al lang in de mot: I love the carwash! En mijn zoon ook :-)

Day 64: Origami kraanvogels maken voor kleine zieke Lulu. Enkel gelukt (?) dankzij Youtube. Hopelijk lukt het opzet ook!

Day 65: Het is beter dat je dit gebouw niet herkent: het kinderziekenhuis van UZ Gent. De kindercardioloog brengt positief nieuws :-)))) Oef.

Day 66: De heel oplettende volger vermoedt dat ik nogal opga in kermissen. En dat klopt volledig!

Day 67: Ein-de-lijk een kleedje gevonden voor het nakende trouwfeest. Volledig conform de black & white dresscode.

Day 68: Opdracht nr.1 voor de aanstaande bruid: toon de favoriete onderbroek van je toekomstige ;-)

Day 69: Een goedkoop camouflagenet uit het leger. Meer ingrediënten zijn niet nodig om je kids om te toveren tot wildebrassen :-)

Day 70: So true!!!

10 redenen waarom ik WEL voor een derde kindje kies


Een tijdje geleden postte ik "10 redenen waarom ik NIET voor een derde kindje kies". Er volgde een vloedgolf aan reacties, vooral van ouders mét drie en meer kids. Over hoe fantastisch het wel is! Over hoe het gevoel van onvolledigheid de overhand haalde.
Alle contra's werden in 1 ruk van tafel geveegd. Dus kan ik niet anders dan alle punten onder de loep te nemen:

1. 1 + 1 + 1 = 4
De kans dat het er meer zijn of dat het kindje gebreken heeft, zit er altijd in ja. Maar als je in het leven altijd uitgaat van the worst case scenario, dan kan je niets meer doen.


2. Structureel
Geen plaats? Laat me niet lachen. Het wordt niet voor niets een 'kleintje' genoemd. Die 50 cm neemt toch niet zoveel plaats in zeker. Als er bezoek met kindjes langskomt, duiken plots alle slaapmogelijkheden op. Trouwens, als je ziet hoe grote broer slaapt, kunnen er gerust nog 10 sardientjes bij :-)


3. Financieel
Een eerste kindje is sowieso de grootste investering, omdat je nog niets in huis hebt. De meeste infrastructuur wordt toch gewoon doorgegeven als er nog kindjes volgen. Het is niet dat je telkens een nieuw wiegje met toebehoren koopt. Menig klein broertje of zusje zal wel eens met een afgewassen jasje rondlopen, maar die krijgen daar zoveel andere voordelen voor in de plaats.


4. Emotioneel
Elk kindje draagt zijn/haar zorgen met zich mee. Bij het eerste ga je bij de minste scheet naar de dokter. Bij het tweede weet je al beter en ben je in staat de echte van de gespeelde ziektes te onderscheiden. Vanaf het derde speel je zelf doktertje...
Tranen komen er zeker bij, maar veel plezier ook!

5. Hoe meer zielen
Als ze allemaal een lief meebrengen, dan schuiven we gewoon enkele stoelen bij. Het zal dan toch geen uitgebreid driegangenmenu meer zijn - alsof dat nu wel zo is, maar fastfood om af te halen.



6. Praktisch
Babyspullen zijn uniseks. Tot zover geen probleem. Daarna komen oma en opa langs ;-)
En met een beetje 'geluk' is het een echte tomboy.



7. Organisatorisch
De hectiek die komt kijken bij een uitstapje, blijft een hekel punt. Misschien helpt het als je er op voorhand al vanuit gaat dat het voorspel langer zal duren dan de daad zelf. Maar al doende leert men. Dus wordt elke nieuwe nakomeling een betere prestatie? Ik heb nu al een weekplanner nodig....


8. Fysiek
Incontinentie, kom maar op! Ik ben er klaar voor... Haha nee toch liever niet, maar er bestaan overal oplossingen voor. Laat ik vooral nog niet teveel stilstaan bij de lichamelijke gevolgen. Zwaartekracht is onklopbaar, hoe lang je ook op je hoofd gaat staan.


9. Broze wolk
Ja, het is weer een lastige periode waar je doorheen moet. De eerste drie maanden zijn niet makkelijk. Zeker niet als er toestanden zoals reflux en voedselallergieën meegeleverd zijn met het pakketje. Knop op automatische piloot en het is zo achter de rug :-)


10. Ommezwaai
"Vanwaar deze plotse ommezwaai?", hoor ik je denken. Ik moet niet ver zoeken. Recent kraambezoek heeft me weer aan het denken gezet. Je hebt een schattig mini mensje in je armen en het begint weer te kriebelen. Het is de compleet vergeven schuld van Ella-Marie:



Conclusie: ik doe de babyspullen nog even niet weg!!!

maandag 7 juli 2014

Mama in de kijker

Kersverse mama Maika (29) is net bevallen van haar eerste spruit Ella-Marie.

- Hoe voelde het eerste contact met je dochtertje?
"Het eerste wat door me heen ging was een gevoel van opperste geluk. Het gevoel van je kleintje die met haar mondje en handjes in je nek en aan je gezicht voelt van is dit nu mijn mama is een gevoel dat niet te beschrijven valt. Iets waarvan ik niet wist dat het bestond."

- Welke mama hoop je voor haar te zijn?
"Natuurlijk overvalt je onmiddellijk het kwetsbare gevoel als ze dat kleine meisje op je leggen, maar ondanks een waarschijnlijk overbezorgde mama hoop ik toch van een super mama voor haar te zijn en zal ik er alles aan doen om dat zo goed mogelijk te doen."

- Het is misschien vroeg om er al aan te denken, maar zouden er nog broers of zusjes volgen?
"Vorige week deden we ons eerste uitstapje met haar naar de fotoshoot die we gewonnen hadden. Bij aankomst bleek dat haar naveltje eraf was. Oei onmiddellijk een kramp in mijn maag (nu is alles wat haar verbond met mij weg). Op de terugrit voorzichtig gesprekje begonnen met de papa dat ik mij eigenlijk niet kan inbeelden dat ik dit nooit meer zal meemaken... Dus een broertje of zusje... ik denk het wel 😊."

Ze hoopt dat haar kleine meid uitgroeit tot een gelukkig en gezond meisje. Ik hoop het voor hen!
Die roze wolk bestaat toch!!!