maandag 19 januari 2015

Blue Monday

Vandaag wordt bestempeld als de meest deprimerende dag van het jaar. Helaas kan ik stellen dat ik de statistieken van het geluksniveau ongewild nog wat naar beneden trek.

Het begon vannacht al toen mijn oudste zoontje Vince al huilend wakker schrok uit een nachtmerrie.
Hij had gedroomd over ridders en een tovenaar en hij en zijn papa waren gevallen van het kasteel.  Niets nieuws want hij zag onlangs Merlijn De Tovenaar op tv en dat heeft blijkbaar een grote indruk nagelaten want hij praat er vaak over. Eens hij tussen ons in bed mocht liggen was de angst vlug verdwenen. Los van af en toe een knie in de ribben of een elleboog tegen mijn kin, was het eigenlijk genieten van elkaars warmte. Een onderbroken nacht is sowieso niet uitzonderlijk bij ons en heeft dus maar minimaal bijgedragen aan mijn depressief gevoel.

Vandaag moest mijn vader een dringende heelkundige ingreep ondergaan. Mijn vader hulpeloos in een ziekenhuisbed, een eigenaardig beeld. Hij en mijn ma zijn eind de zestig en best nog energiek. Tot nu toe ben ik degene die het meest hulp nodig had. Als toegewijde grootouders staan ze steeds klaar als oppas voor de kindjes, zorgen voor lekker eten en leuke uitstapjes. Ik kan er ook terecht voor advies op allerlei vlak. En nu moet ik plots mijn ma rondrijden want ze durft niet als het glad ligt, zorgen voor een directe hulplijn want 's nachts ligt ze niet gerust zo alleen in haar bed (en sms'en lukt ook nog steeds niet). Is de onzichtbare drempel gepasseerd van de rollenwissel? Start hier mijn zorgplicht?
Ik had het nog niet zien aankomen, maar als het moet, dan met plezier! 
Allesbehalve een ordinaire maandag, maar ook dit besef kon mijn gemoed niet helemaal kelderen.

Wat wel voor de doorslag zorgde, was een bezoek aan de allergiearts met mijn jongste zoontje Lenn. Een tijdje geleden had ik een afspraak gemaakt bij een kinderarts gespecialiseerd in voedselallergieën. Dit stond toevallig vandaag op het programma. Ondanks het feit dat we op kruissnelheid vliegen, wou ik toch eens meer duidelijkheid over het vliegschema. We kennen de grote lijnen, maar welke voedingsmiddelen zorgen toch nog voor een opgezette buik en occassioneel eczeem?
Ik begon met vertellen over de allergie die duidelijk te merken was sinds zijn geboorte, die ook in de familie terug te vinden is. Dat het na een half jaar beter ging en dan plots weer helemaal naar af was na zijn verstikkingsongeval. 

Ze testte voedingsmiddel per voedingsmiddel door middel van kinesiologie. Een speciale techniek waarbij de spierkracht van de mama - in aanraking met het kind die een staaltje van het bewuste voeding vasthoudt- wordt getest. Als ik mijn arm niet kan tegenduwen, betekent dit een te mijden ingrediënt. Hoe ze erop komen, is me om het even, als het maar helpt...
Plots dook een onverwachte boosdoener op... Een voedingsmiddel waar we ons het laatste jaar aan rechthouden: SOJA. Hij mag geen sojaproducten meer! De grond zakte weg onder mijn voeten. We dachten dat we ein-de-lijk onze draai hadden gevonden en konden ons volledig behelpen met de fantastisch plant. Ik was al bijna aandeelhouder van het bekende merk. Even een schets als bewijs. Zo ziet mijn voorraadkast er tegenwoordig uit:


Terug naar af. Alweer. Zelfs aardbeien en sinaasappel mogen niet meer. Ook tomaten en paprika kan hij blijkbaar niet verdragen. Ik geef dat kind dus 's morgens een fles van 300 ml soja groeimelk en een boterham met sojaboter en aardbeienkonfituur... Kan je nagaan...
De dokter spreekt over alternatieven zoals geitenmelk (bah, ik wordt misselijk als ik aan de geur denk), schapenmelk, amandelmelk en kokosmelk. 
Pas op, het kan nog veel erger. Er zijn kindjes die zelfs van aardappelen opzwellen of in shock gaan. Respect voor die ouders!!!
Het plan is om de voorschriften de komende twee maanden strikt te volgen, samen met poedertjes die de darmwand sterken. Daarna opnieuw poolshoogte gaan nemen. Morgenochtend beginnen we eraan, hopelijk lust hij zijn nieuw menu :-s

Maar het is geen doodgaan, we hebben al erger overleefd! We schikken ons hier ook wel weer in. Ik ben erna onmiddellijk de supermarkt binnengesprongen en als een halve gek door de rekken gestoven met volgend resultaat:


En zo kwam de 'Bleu' in 'Bleu Monday' uiteindelijk tot zijn twijfelachtig recht... Hopelijk wordt het morgen geen 'Dat Lust Ik Niet - Dinsdag'... Anyway, I'll keep you posted!

X


woensdag 14 januari 2015

2*0*1*5


Een maand blogpauze, een maand nadenken over hoe we het de komende 12 maand gaan aanpakken.

Ik zou met gemak de volgende voornemens kunnen opstellen:

- minder tv kijken, meer boeken lezen
- meer water drinken, minder snoepen
- meer vrijwilligerswerk doen
- rustiger blijven als er iets tegengaat
- minder kritisch zijn op mezelf
- grote kuis houden in mijn kleerkast
- minder schoenen kopen
- ...

Ik ZOU dat kunnen vooropstellen, maar ik ga het niet doen. Want eigenlijk ligt er al genoeg druk op de schouders van een mama. Waarom niet realistisch zijn en de punten die er elk jaar tussen staan, wééral aankaarten? Er is misschien een reden waarom ze blijven opduiken...

Laat ons gewoon realistisch zijn en ze laten voor wat ze zijn.
Laat ons gewoon verder boeren zoals we bezig waren: in de eerste plaats onze kindjes zo goed en zo kwaad we kunnen opvoeden, grootbrengen, ochtend- en avondrushes overleven, slapeloze nachten verbijten en de bijhorende wallen wegwerken. Maar vooral genieten van al die andere leuke momenten!!!

De allereerste nieuwjaarsbrief was een feit!

Hopelijk wordt het een jaar vol positieve vibes, hartverwarmende zonnestralen en weinig snot ;-) Ik hoop het voor jullie en ook voor mezelf. Ik heb al een paar geestverruimende en taboedoorbrekende topics in petto...

Hou me maar in de gaten!

X