zondag 10 mei 2015

Fijne NIET-Moederdag!

10 mei. We vieren moeder. Haar kind heeft dagenlang gewerkt aan zijn of haar knutselwerkje en het krampachtig proberen te verbergen.
Toen ik Vince donderdag van school haalde, had hij een zakje achter zijn rug 'dat ik zeker niet mocht zien!'. Zijn klasgenootje riep nog vlug 'niet verklappen hé Vince!'. Hilariteit alom.
Vandaag mogen ze het ein-de-lijk afgeven. En dat doen ze vol trots. Terwijl de juf hoogstwaarschijnlijk het meeste werk gedaan heeft. Niettemin een onbetaalbaar cadeau!


Menig gesmolten moederharten vandaag. Maar ook menig gebroken NIET-moederharten...
Gisteren verkondigde De Morgen dat maar liefst 1 op de 10 vrouwen ongewild moederloos zijn. Een paar goede vriendinnen blijven vandaag ver weg van alle heisa rond deze 'fijne' dag. Ze laten Facebook en andere sociale media beter ongeopend vandaag om confrontatie te vermijden.
Hun biologische klok tikt overuren, of zo voelt het aan. Je voelt je als een eenzame dakloze op Kerstmis. En ik kan het weten.

We zien het allemaal zo rooskleurig. 'Ik wil het liefst een kindje in de zomer.' Je ziet het al voor je: een schattige mini-me huppelend in een zonovergoten tuin met een kroon op haar prinsessenhoofdje. 'Juli is ideaal. Geen examens meer. Net kermis in 't dorp. Dat gaat plezant worden.' En je begint te rekenen: juli min negen maand zwangerschap, min gemiddeld drie maand proberen, dus juni het jaar ervoor stoppen met de pil en ACTIE!
Als je voorziene 'gemiddeld drie maand proberen' er plots 'een jaar en drie maand' wordt, raak je in paniek. Je biologische klok raakt oververhit. Kijk je nu links of rechts, overal duiken zwangere vrouwen op. Waar je ook komt, altijd loopt er wel een kersverse moeder met haar überschattig wezentje te pronken. En gelijk heeft ze, want je zou het ook doen. Tot spijt van wie het benijdt.

Toen we na maandenlange hormonenkuren en een kijkoperatie te horen kregen dat de 'kindermachine' technische mankementen bevatte, zakte de moed ons in de schoenen. We kregen wel een antwoord op de vraag waarom het al zo lang niet lukte. Ook dachten we dat we de enige waren. Rondom ons ontpopte zich in elke vriendinnenbuik een nieuw leventje. Maar niet in dat van mij. Ik schaamde me voor mijn mislukken. Ik sloot mezelf op, vooral rond de feestdagen. Want na 'een schoon lief van de jaar', 'nen trouw dit jaar', komt onverbiddelijk de verwachting 'een kindje dit jaar'. De druk nog maar eens verhoogd. En ik zweeg, verdikte van de hormonen, werd depressief. Want mijn vrouwenlichaam faalde. Het vreet aan je, zowel lichamelijk als mentaal.


Toch is er een mirakel gebeurd. Tijdens de kijkoperatie werd blauwe vloeistof door mijn eileiders gestuurd om te kijken waar er een eventuele blokkade zat. De dokter stelde vast dat beide eileiders volledig geblokkeerd zaten en dat ik bovendien aan de aandoening endometriose lijd. Wat voor onvruchtbaarheid zorgt. Toen ik alle papieren in orde bracht voor het opstarten van IVF, moest ik eerst een zwangerschapstest doen. Al zag ik het nut daar niet van in. Tot mijn grote verbazing bleek die positief??
Blijkbaar had de blauwe vloeistof de blokkade in de eileiders even opengezet. Een speldje in een hooiberg. Ik had hem gevonden. En de beste remedie tegen mijn lichamelijk probleem, is een kindje krijgen. Dus de tweede lukte zonder al dat gedoe.
Daar zit ik dus. Met mijn twee gezonde wondertjes die me al te graag wakker houden. Beide jongens kwamen op het eind van het jaar. Wat doet het er nog toe. Ik besef dat ik gezegend ben!


Daarom wil ik deze dag opdragen aan alle NIET-mama's. Geef de moed niet op, mirakels bestaan. Negeer de prangende vragen, schaam je niet, praat erover, vraag begrip. Maar focus je niet alleen op wat je niet hebt. Leef je leven met het besef van wat je wél allemaal hebt en kan doen.
Ik hoop oprecht dat je je moederhart ooit met liefde kan vullen. Ook al komt de ooievaar aanvliegen door middel van IVF, adoptie of pleegzorg. Hoe dan ook, ook voor jou een fijne dag!

X

6 opmerkingen:

  1. Mooie tekst. Ik ben blij voor jou dat het alsnog gelukt is, voel ook mee met de mensen waar het moeilijk gaat...

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank je! Zonder het te beseffen, kwetsen we soms ongewild anderen. X

      Verwijderen
  2. Aaaaaah dat heb je mooi geschreven. Ik kan me heel goed voorstellen dat het voor die vrouwen héél moeilijk is. Alle vrouwen en mannen die geen moeder meer hebben, hebben vandaag een extra steuntje nodig. Lijkt me ook héél moeilijk...

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Er zijn inderdaad nog meer mensen die het niet zo'n fijne dag vinden. Mensen zonder partner, mensen met een zieke partner, mensen die hun mama al zijn verloren, mama's die hun kindje reeds verloren. Er valt niet te zeggen voor wie het moeilijkst is. In welke situatie je je ook bevindt, elk gemis is hartverscheurend!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Mooi geschreven!
    Ik kreeg gisteren ook het nieuws dat er verschillende "mankementen aan de kindermachine" zijn, en moest terugdenken aan dit artikel.
    Doet deugd om te horen dat we zeker niet alleen zijn!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Je bent zeker geen uitzondering, helaas. Gelukkig staat de medische wereld steeds verder. Ik hoop oprecht dat ze ook jou kunnen helpen!!! Heel veel succes gewenst X

      Verwijderen