zaterdag 16 september 2017

Two peas in a pot

Mocht ik een euro krijgen telkens iemand vraagt of het een tweeling is, dan had ik er toch al een hele hoop bijeen verzameld. Mijn twee zonen lijken dan ook meer en meer op elkaar.
Voor eens en altijd: ze zijn apart en los van elkaar geboren. Zelfs met een (korte) tussenpoos van 23 maanden en 9 dagen. Te kort in termen van slaaprecuperatie, maar lang genoeg om een leeftijdsverschil op te merken. Alhoewel...

#twinning
Het is wel zo dat de jongste in groei beter zijn best doet dan zijn oudere broer. Zijn volste recht, want hij wil altijd alles proeven en krijgt zo meer vitamines binnen. Zo gebeurt het dat ze maar 1 maat schelen.
Lenn kijkt nog steeds erg op naar zijn grote broer. Figuurlijk vooral en voorlopig ook nog letterlijk.
Al-les wil hij hetzelfde doen/hebben/zien/.... Mag Lenn een film kiezen op Netflix en Vince durft zeggen dat het stom is, dan verandert hij zijn keuze.

Voorzijde: samen gek doen in Planckendael!

Achterzijde: zelfde kledij bij de een kraaknet,
bij de ander met vlekken die onopgemerkt zijn opgedoken...     
Zo zijn ze ook vaak hetzelfde gekleed. Ik leg 's avonds altijd hun tenue klaar voor de komende dag. Als ze zich 's morgens aankleden, blijft de jongste zagen om dezelfde broek of t-shirt.Ik zie er wel het voordeel van in. Als ze op een speeltuin rondhollen, kan ik ze makkelijk terugvinden ;-) Win-win. Diezelfde klederdracht werkt de tweeling-illusie natuurlijk ook weer in de hand...

Wie is wie nu ook alweer ;-)
Maar er is wel een wezenlijk verschil tussen de twee broers. Twee identiek dezelfde kids heb je nooit, zelfs niet als ze eeneiig zijn. Bij Vince en Lenn uit zich dat in karakter.
Kort samengevat is Nummer 1 is zorgzaam, serieus, lui, boordevol fantasie en competitief. Terwijl nummer 2 nonchalant, eigenzinnig, een beetje gek en energiek door het leven gaat. Two peas in a pot. Maar wat vullen ze elkaar aan! Twee tegengestelden die er (bijna) hetzelfde uitzien.

Zomervakantie Spanje na een spel petanque: Lenn verstopt
het kleine balletje na een woedeuitbarsting en de rest is aan het zoeken...

Twee karaktertjes die een andere aanpak vergen. En eindelijk hebben we de gebruiksaanwijzing door.
Nummer 1 smeekt om een zachte aanpak, maar presteert slechts onder druk. Huiswerk start enkel in stroomversnelling als er een timer aanstaat. Luisteren doet hij na een kordaat optreden uiteindelijk wel. Je moet hem soms wel weer met de voetjes op de grond krijgen, maar al bij al maakt hij het opvoeden vrij makkelijk.
Nummer 2 is rebel in wording. Hij is of heel boos of heel blij. Een sterke wil zonder grijze zone. Als hij geboden wordt om slaafs orders op te volgen, dan volgt een tegengesteld effect. Menige woedeaanvallen hebben dit al bewezen. Bij hem krijgt een lieve vraag meer gehoor dan een kordaat gebod. Dat dit maar om een korte fase ging volgens opvoeddeskundigen, schuif ik even deskundig opzij. Volgens mij gaat hij de lijn schaamteloos doortrekken van peuterpuberteit naar tiener. Al moet ik daarbij eerlijk toegeven dat ik mezelf hierin herken...

Hashtag ochtendhumeur
Twee persoontjes die ik eigenhandig op de wereld heb gezet. Met liefde gemaakt, met gecontroleerd gepuf gekregen. Soms met zin om ze achter het behang te kleven, meestal met veel zin om ze ongecontroleerd plat te knuffelen. Maar boy oh boy wat zie ik ze allebei even graag!

#mamazijnisfijn

Tot de volgende!
Charlotte
XXX




2 opmerkingen:

  1. Wat een prachtig gezinnetje en wat een knappe boys! Je bent en blijft een mama om naar op te kijken!

    BeantwoordenVerwijderen